എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ത്രിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു: ബൈബിൾ നമ്മെ എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്?

എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ത്രിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു: ബൈബിൾ നമ്മെ എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്?

തിരുവെഴുത്തുകളുടെ സമഗ്രമായ സാക്ഷ്യം പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായി നിത്യമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഏക സത്യവും ജീവനുള്ളതുമായ ദൈവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനാലാണ് ഞാൻ ത്രിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത്. ത്രിത്വം എന്ന പദം ബൈബിളിൽ കാണുന്നില്ല. എന്നാൽ ആ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഉപദേശം ബൈബിളിന്റെ സമഗ്രമായ വെളിപ്പാടിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. സഭ പിന്നീട് രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു പാരമ്പര്യ ഉപദേശം ആയതിനാലോ, പിന്നീടുള്ള ദൈവശാസ്ത്ര ചിന്തകളിലൂടെ രൂപപ്പെട്ടതിനാലോ മാത്രമല്ല ഞാൻ ത്രിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, തിരുവെഴുത്ത് ഒരേസമയം ചില അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ നമ്മെ നിർബന്ധിക്കുന്നു: ദൈവം ഏകൻ; പിതാവ് ദൈവമാണ്; യേശുക്രിസ്തു യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവമാണ്; പരിശുദ്ധാത്മാവ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവമാണ്; പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരാണ്. അതിനാൽ ത്രിത്വസിദ്ധാന്തം ബൈബിളിലെ വിശ്വാസത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർത്ത ഒരു ഉപദേശമല്ല; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തിരുവെഴുത്തിന്റെ പൂർണ്ണ സാക്ഷ്യം സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമാണ്.

ഏക ദൈവം

ബൈബിളിലെ വെളിപ്പാടിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യം ദൈവം ഏകൻ എന്നതാണ്. യിസ്രായേൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു: “യിസ്രായേലേ, കേൾക്ക; നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവ ഏക യഹോവ” (ആവർത്തനം 6:4). പഴയനിയമത്തിലുടനീളം തനിക്കു പുറമെ മറ്റൊരു ദൈവമില്ലെന്ന് ദൈവം ആവർത്തിച്ച് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു (യെശയ്യാവ് 43:10; 44:6; 45:5–6). പുതിയനിയമവും ഈ ഏകദൈവവിശ്വാസം തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നു. “ദൈവം ഒരുവൻ മാത്രമേയുള്ളു” (1 കൊരിന്ത്യർ 8:4) എന്നും “ദൈവം ഒരുവൻ” (1 തിമൊഥെയൊസ് 2:5) എന്നും പൗലോസ് പറയുന്നു. അതിനാൽ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം മൂന്ന് ദൈവങ്ങളെയോ പരസ്പരം സ്വതന്ത്രരായ മൂന്ന് ദൈവിക സത്തകളെയോ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. പിതാവിനെയും പുത്രനെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും ഏകദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിളിന്റെ സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഈ സത്യം ത്രിദൈവവാദത്തെയും (Tritheism) നിരസിക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും പരസ്പരം വേറിട്ട മൂന്ന് ദൈവങ്ങളാണെന്നും അവർ തമ്മിൽ സഹകരിക്കുന്നുവെന്നും പറയുന്ന ആശയമാണ് ത്രിദൈവവാദം. ദൈവം ഏകൻ എന്ന ബൈബിളിന്റെ വ്യക്തമായ സാക്ഷ്യവുമായി ഈ ആശയം പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. പിതാവ് ഒരു ദൈവവും പുത്രൻ മറ്റൊരു ദൈവവും പരിശുദ്ധാത്മാവ് മൂന്നാമത്തെ ദൈവവുമാണെന്ന് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം പറയുന്നില്ല. മറിച്ച്, ദൈവം ഏകനാണെന്നും അതേസമയം പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരാണെന്നും തിരുവെഴുത്ത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

പിതാവ് ദൈവമാണ്

പിതാവ് ദൈവമാണെന്ന സത്യം തിരുവെഴുത്തിലുടനീളം വ്യക്തമായി കാണാം. “സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, നിന്റെ നാമം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണമേ” എന്ന് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു (മത്തായി 6:9). “നമുക്കു ഏകദൈവമായ പിതാവ്, അവനിൽനിന്നു സകലവും ഉണ്ടായി നാം അവന്നായിരിക്കുന്നു” എന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 8:6). പിതാവ് സ്രഷ്ടാവും പുത്രനെ അയക്കുന്നവനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നൽകുന്നവനുമായി തിരുവെഴുത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ പിതാവിന്റെ ദൈവത്വം ബൈബിളിലെ വെളിപ്പാടിന്റെ അടിസ്ഥാന ഭാഗമാണ്.

എന്നാൽ പുതിയനിയമം പിതാവിനെ മാത്രം ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വ്യക്തിത്വമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ല. പിതാവ് ദൈവമാണ്; അതുപോലെ പുത്രനും ദൈവമായി വെളിപ്പെടുന്നു; പരിശുദ്ധാത്മാവും ദൈവമായി വെളിപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ “ദൈവം പിതാവ് മാത്രമാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് പുത്രനെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും ദൈവികതയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരു നിലപാട് ബൈബിളിന്റെ സമഗ്രമായ സാക്ഷ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല.

യേശുക്രിസ്തു യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവമാണ്

പുതിയനിയമം യേശുക്രിസ്തുവിനെ യഥാർത്ഥവും നിത്യവുമായ ദൈവമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ തന്റെ സുവിശേഷം ആരംഭിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു” (യോഹന്നാൻ 1:1). തുടർന്ന് ആ വചനം “ജഡമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്തു” എന്ന് പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ 1:14). അതിനാൽ ബെത്‌ലഹേമിൽ ജനിച്ചപ്പോഴാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ അസ്തിത്വം ആരംഭിച്ചതെന്ന് പറയാനാവില്ല. അവന്റെ അസ്തിത്വം മനുഷ്യാവതാരത്തിന് മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ജഡമായിത്തീർന്ന നിത്യവചനമാണ്.

പൗലോസും ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും പിന്നീട് ദാസന്റെ സ്വരൂപം സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യനായെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (ഫിലിപ്പിയർ 2:6–7). കൊലൊസ്സ്യർ 2:9-ൽ ഇത് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പറയുന്നു: “ദൈവത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണത ശരീരരൂപത്തിൽ അവനിൽ വസിക്കുന്നു.” ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ട തോമസ്, “എന്റെ കർത്താവും എന്റെ ദൈവവും” എന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 20:28). യേശു ഈ ഏറ്റുപറച്ചിലിനെ നിരസിക്കുകയോ തിരുത്തുകയോ ചെയ്തില്ല.

പുതിയനിയമം ക്രിസ്തുവിന് ദൈവിക പ്രവർത്തികളും ബഹുമാനവും നൽകുന്നു. സകലവും അവൻ മുഖാന്തരം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു (യോഹന്നാൻ 1:3; കൊലൊസ്സ്യർ 1:16); അവൻ സകലത്തെയും നിലനിർത്തുന്നു (കൊലൊസ്സ്യർ 1:17); പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാനുള്ള അധികാരം അവനുണ്ട് (മർക്കോസ് 2:5–12); അവൻ ജീവൻ നൽകുന്നു (യോഹന്നാൻ 5:21); ന്യായവിധി നടത്തുന്നു (യോഹന്നാൻ 5:22–23); ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്നു (മത്തായി 14:33; 28:9, 17); ലോകം ഉണ്ടാകുന്നതിന് മുമ്പ് പിതാവിനോടുകൂടെ തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ 17:5). അതിനാൽ യേശുവിനെ വെറും സൃഷ്ടിയായോ ഉയർത്തപ്പെട്ട ദൂതനായോ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായോ മാത്രം കാണുന്നത് ഈ സാക്ഷ്യത്തെ പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് ആരിയനിസത്തെയും പുത്രന്റെ നിത്യദൈവത്വത്തെ നിഷേധിക്കുന്ന മറ്റു ഉപദേശങ്ങളെയും ഞാൻ നിരസിക്കുന്നത്. പുത്രൻ ഏറ്റവും ഉന്നതനായ ഒരു സൃഷ്ടി മാത്രമാണെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ 1:1, 1:3; കൊലൊസ്സ്യർ 1:16–17; ഫിലിപ്പിയർ 2:6; കൊലൊസ്സ്യർ 2:9 തുടങ്ങിയ വാക്യങ്ങളുടെ ശക്തമായ സാക്ഷ്യം ദുർബലമാകും. യേശുവിനെ പിന്നീട് ദൈവിക പദവി ലഭിച്ച ഒരു സൃഷ്ടിയായി ബൈബിൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ല. ജഡമായിത്തീർന്ന നിത്യപുത്രനായാണ് അവനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മനുഷ്യാവതാരം പുത്രന്റെ ദൈവികതയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതല്ല; മറിച്ച് ദൈവപുത്രന്റെ താഴ്മയും സ്നേഹവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

അതേസമയം, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വം അംഗീകരിക്കുന്നത് അവന്റെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വം നിഷേധിക്കുന്നതല്ല. പുതിയനിയമം ഈ രണ്ടു സത്യങ്ങളും ഒരുപോലെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നിത്യവചനം ജഡമായി (യോഹന്നാൻ 1:14); പുത്രൻ മനുഷ്യജഡത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ അയക്കപ്പെട്ടു (റോമർ 8:3); അവൻ വിശപ്പും കഷ്ടപ്പാടും മരണവും അനുഭവിച്ചു, പിന്നീട് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. അതിനാൽ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം യേശുക്രിസ്തുവിനെ പൂർണ്ണമായി ദൈവവും യഥാർത്ഥമായി മനുഷ്യനുമായി ഏറ്റുപറയുന്നു.

പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദൈവവും വ്യക്തിയുമാണ്

പരിശുദ്ധാത്മാവും ദൈവമാണെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 5:3–4-ൽ പത്രോസ് അനന്യാവിനോട് പരിശുദ്ധാത്മാവിനോട് കള്ളം പറഞ്ഞുവെന്ന് പറയുന്നു; തുടർന്ന് “നീ മനുഷ്യരോടല്ല, ദൈവത്തോടത്രേ കള്ളം പറഞ്ഞത്” എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിത്വമില്ലാത്ത ശക്തി മാത്രമല്ല.

തിരുവെഴുത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന് ദൈവിക പ്രവർത്തനങ്ങളും വ്യക്തിപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളും നൽകുന്നു. സൃഷ്ടിയിൽ അവൻ സന്നിഹിതനായിരുന്നു (ഉല്പത്തി 1:2); അവൻ ജീവൻ നൽകുന്നു (റോമർ 8:11); ദൈവത്തിന്റെ ആഴങ്ങളെ അന്വേഷിക്കുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 2:10–11); തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ആത്മീയ വരങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 12:11); പഠിപ്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 14:26); സംസാരിക്കുന്നു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 13:2); നയിക്കുന്നു (റോമർ 8:14); മധ്യസ്ഥത ചെയ്യുന്നു (റോമർ 8:26); അവനെ ദുഃഖിപ്പിക്കാനും കഴിയും (എഫെസ്യർ 4:30).

അതിനാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് വെറും ശക്തിയോ ദൈവിക ഊർജമോ സ്വാധീനമോ മാത്രമാണെന്ന ആശയം ഞാൻ നിരസിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇച്ഛിക്കുന്നു, സംസാരിക്കുന്നു, പഠിപ്പിക്കുന്നു, നയിക്കുന്നു, മധ്യസ്ഥത ചെയ്യുന്നു, വിശ്വാസികളുമായി വ്യക്തിപരമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവവും യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യക്തിയുമാണ്.

പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും കൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയും അവന്റെ ദൈവത്വത്തെയും വ്യക്തിത്വത്തെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. “പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ” സ്നാനം നൽകാൻ യേശു കല്പിക്കുന്നു (മത്തായി 28:19). അതുപോലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൂട്ടായ്മയും ഒരുമിച്ച് പൗലോസ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു (2 കൊരിന്ത്യർ 13:14). അതിനാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പിതാവിന്റെയോ പുത്രന്റെയോ ഒരു വ്യക്തിത്വമില്ലാത്ത ശക്തിയായി മാത്രം ചുരുക്കാനാവില്ല.

പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരാണ്

പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും ദൈവമാണെന്ന സത്യത്തോടൊപ്പം, അവർ വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരാണെന്ന സത്യവും തിരുവെഴുത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് പുത്രൻ വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുന്നു; പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിനെപ്പോലെ അവന്റെമേൽ ഇറങ്ങിവരുന്നു; പിതാവിന്റെ ശബ്ദം സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് കേൾക്കുന്നു: “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; ഇവനിൽ ഞാൻ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു” (മത്തായി 3:16–17). ഒരേ ദൈവിക വ്യക്തി ഒരേസമയം മൂന്ന് രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതല്ല ഇവിടെ കാണുന്നത്; മറിച്ച് യഥാർത്ഥ ബന്ധവും വ്യക്തിവ്യത്യാസവും വെളിപ്പെടുന്നു.

യേശു പിതാവുമായുള്ള തന്റെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പലപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നു. അവൻ പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 17); പിതാവിന് അവനോടുള്ള സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 17:24); പിതാവ് മറ്റൊരു സഹായകനായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അയയ്ക്കുമെന്ന് അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (യോഹന്നാൻ 14:16, 26; 15:26). പിതാവ് പുത്രനെ അയക്കുന്നു; പുത്രൻ പിതാവിനെ അനുസരിക്കുന്നു; പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അയക്കുന്നു. ഈ ബന്ധങ്ങൾ രക്ഷയുടെ ബൈബിൾ വിവരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ടാണ് മോഡലിസത്തെയും ഞാൻ നിരസിക്കുന്നത്. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും ഒരേ ദൈവിക വ്യക്തിയുടെ താൽക്കാലിക രൂപങ്ങളോ വേഷങ്ങളോ മാത്രമാണെന്നതാണ് മോഡലിസത്തിന്റെ ആശയം. എന്നാൽ പിതാവിന്റെ പുത്രനോടുള്ള സ്നേഹം, പുത്രന്റെ പിതാവിനോടുള്ള പ്രാർത്ഥന, പിതാവ് പുത്രനെ അയയ്ക്കുന്നത്, പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ച് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഈ ആശയത്തിന് യോജിച്ച രീതിയിൽ വിശദീകരിക്കാനാവില്ല. തിരുവെഴുത്ത് ദൈവത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ യഥാർത്ഥ വ്യക്തിപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

മത്തായി 28:19-ലെ യേശുവിന്റെ കല്പന ഈ സത്യങ്ങളെ വളരെ വ്യക്തമായി ഒരുമിപ്പിക്കുന്നു: “പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ സ്നാനം നൽകുവിൻ.” ഏകവചനമായ “നാമം” ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ, പിതാവ്, പുത്രൻ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന മൂന്ന് വ്യക്തികളുടെ പരാമർശം വ്യക്തിവ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ ത്രിദൈവവാദത്തിനും മോഡലിസത്തിനും സംരക്ഷിക്കാനാകാത്ത രണ്ടു സത്യങ്ങളെ തിരുവെഴുത്ത് ഒരുമിച്ച് നിലനിർത്തുന്നു: ദൈവം ഏകനാണ്; പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരാണ്.

ഏക ദൈവം, മൂന്ന് വ്യക്തികൾ

ബൈബിളിലെ സാക്ഷ്യം നാല് അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളായി ചുരുക്കാം: ദൈവം ഏകൻ; പിതാവ് ദൈവമാണ്; പുത്രൻ ദൈവമാണ്; പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദൈവമാണ്. അതേസമയം പിതാവ് പുത്രനല്ല; പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവല്ല; പരിശുദ്ധാത്മാവ് പിതാവല്ല. ഈ പ്രസ്താവനകൾ പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല. ദൈവം ഒരേ അർത്ഥത്തിൽ ഒരേസമയം ഒരു വ്യക്തിയും മൂന്ന് വ്യക്തികളും ആണെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നില്ല. അതുപോലെ മൂന്ന് ദൈവങ്ങളുണ്ടെന്നും അത് പറയുന്നില്ല. മറിച്ച്, പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായി നിത്യമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഏക ദൈവത്തെ തിരുവെഴുത്ത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈ ബൈബിൾ സത്യങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്ത ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പദമാണ് ത്രിത്വം. ആ പദം തന്നെ ഉപദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം അല്ല; അടിസ്ഥാനം തിരുവെഴുത്താണ്. ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വത്തെയോ പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും വ്യക്തിവ്യത്യാസത്തെയോ നിഷേധിക്കാതെ ബൈബിളിന്റെ സമഗ്ര സാക്ഷ്യം ഏറ്റുപറയാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പദമാണ് ത്രിത്വം.

അപ്പൊസ്തലിക മാതൃക

അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രസംഗത്തിൽ തന്നെ ത്രിത്വത്തിന്റെ മാതൃക കാണാം. പെന്തെക്കൊസ്തിലെ പത്രോസിന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ യേശുവിന്റെ ഭൂമിയിലെ ശുശ്രൂഷ, മരണം, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ്, മഹത്വീകരണം, തുടർന്ന് വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ച എന്നിവയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:22–36). സുവിശേഷത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്നവർ മാനസാന്തരപ്പെടുകയും സ്നാനം സ്വീകരിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് അവൻ പ്രസംഗിക്കുന്നു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:38). അതിനാൽ രക്ഷ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനമാണ്; അത് ക്രിസ്തുവിൽ വെളിപ്പെടുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൗലോസും തന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരവും സഭാപരവുമായ എഴുത്തുകളിൽ പിതാവിനെയും പുത്രനെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും ഒരുമിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. “കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൂട്ടായ്മയും നിങ്ങളൊക്കെയും കൂടെ ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ” എന്ന് അവൻ 2 കൊരിന്ത്യർ 13:14-ൽ പറയുന്നു. എഫെസ്യർ 2:18-ൽ ക്രിസ്തുവിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. 1 പത്രോസ് 1:2-ൽ പിതാവിന്റെ മുന്നറിവ്, ആത്മാവിന്റെ വിശുദ്ധീകരണം, യേശുക്രിസ്തുവിനോടുള്ള അനുസരണം എന്നിവ ഒരുമിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇവ ഒറ്റപ്പെട്ട ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വാക്യങ്ങളല്ല; അപ്പൊസ്തലിക വിശ്വാസത്തിന്റെ സ്ഥിരമായ മാതൃകയാണ്.

സഭയുടെ ദൗത്യത്തിലും ആരാധനയിലും ഇതേ മാതൃക കാണാം. പിതാവ് ഉറവിടവും അയക്കുന്നവനുമാണ്; പുത്രൻ ജഡമായിത്തീർന്ന വീണ്ടെടുപ്പുകാരനും കർത്താവുമാണ്; പരിശുദ്ധാത്മാവ് ജീവൻ നൽകുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ദൈവജനത്തെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവിക സാന്നിധ്യമാണ്. ഇവർ പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന മൂന്ന് ദൈവിക ശക്തികളല്ല; ഏകദൈവത്തിന്റെ ഏകീകൃത പ്രവർത്തനത്തിലാണ് പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

രക്ഷയിൽ വെളിപ്പെടുന്ന ത്രിത്വം

ത്രിത്വസിദ്ധാന്തം സുവിശേഷത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ച ഒരു തത്ത്വചിന്താപരമായ നിർമ്മിതിയല്ല. രക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾ വിവരണത്തിൽ തന്നെ അത് ആഴത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പിതാവ് പുത്രനെ ലോകത്തിലേക്ക് അയക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 3:16–17; ഗലാത്യർ 4:4); പുത്രൻ ജഡമായിത്തീർന്ന് മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (യോഹന്നാൻ 1:14; 1 കൊരിന്ത്യർ 15:3–4); പരിശുദ്ധാത്മാവ് പുതുജനനം നൽകുകയും (യോഹന്നാൻ 3:5–8), വിശ്വാസികളിൽ വസിക്കുകയും (റോമർ 8:9–11), വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും (2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:13), സാക്ഷീകരണത്തിനായി ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 1:8).

അതിനാൽ ക്രിസ്തീയ രക്ഷ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദൈവങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമല്ല. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും മുഖാന്തരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏകദൈവത്തിന്റെ ഏകീകൃത രക്ഷാപ്രവർത്തനമാണ് അത്. വിശ്വാസിക്ക് പുത്രനിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്നു (എഫെസ്യർ 2:18). ത്രിത്വത്തിന്റെ ഈ മാതൃക സുവിശേഷത്തിന്മേൽ പിന്നീട് അടിച്ചേൽപ്പിച്ചതല്ല; സുവിശേഷത്തിന്റെ ഉള്ളിൽനിന്നുതന്നെ അത് വെളിപ്പെടുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ത്രിദൈവവാദത്തെയും മോഡലിസത്തെയും നിരസിക്കുന്നത്?

ഇക്കാരണങ്ങളാൽ, ത്രിദൈവവാദത്തെയും മോഡലിസത്തെയും ഞാൻ നിരസിക്കുന്നു; കാരണം രണ്ടും തിരുവെഴുത്തിന്റെ സമഗ്രമായ സാക്ഷ്യത്തെ പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. ത്രിദൈവവാദം പിതാവിനെയും പുത്രനെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും മൂന്ന് സ്വതന്ത്ര ദൈവങ്ങളായി കാണുന്നതിനാൽ ദൈവം ഏകൻ എന്ന ബൈബിളിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു. മോഡലിസം ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും തമ്മിലുള്ള യഥാർത്ഥ വ്യക്തിപരമായ വ്യത്യാസവും ബന്ധവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ബൈബിളിലെ സത്യമായ നിലപാട് ഈ രണ്ടു തെറ്റുകളെയും ഒഴിവാക്കുന്നു: ദൈവം ഏകനാണ്; എന്നാൽ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരാണ്.

അതുപോലെ, പുത്രൻ ഒരു സൃഷ്ടിമാത്രമാണെന്നും പരിശുദ്ധാത്മാവ് വ്യക്തിത്വമില്ലാത്ത ഒരു ശക്തിമാത്രമാണെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശയങ്ങളും ഞാൻ നിരസിക്കുന്നു. ഇത്തരം നിലപാടുകൾ ഏകദൈവവിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും ദൈവത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾ സാക്ഷ്യം നിഷേധിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം ഒരു ബൈബിൾ സത്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി മറ്റൊരു ബൈബിൾ സത്യം ത്യജിക്കരുത്. തിരുവെഴുത്തിന്റെ മുഴുവൻ സാക്ഷ്യവും സ്വീകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

രഹസ്യമായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അത് ബൈബിളിന് വിരുദ്ധമാകുന്നില്ല

ത്രിത്വം മനുഷ്യന്റെ പൂർണ്ണമായ ബുദ്ധിഗ്രഹണത്തിന് അതീതമായ ഒരു രഹസ്യമാണെന്ന് ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നു. ദൈവം ആരാണെന്നും അവൻ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും തിരുവെഴുത്ത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ആന്തരിക സത്തയെക്കുറിച്ച് സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു തത്ത്വചിന്താപരമായ വിശദീകരണം നൽകുന്നില്ല. “ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ധനത്തിന്റെ ആഴമേ” എന്ന് പൗലോസ് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അവന്റെ വിധികളും വഴികളും മനുഷ്യന്റെ പൂർണ്ണമായ ഗ്രഹണത്തിന് അതീതമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (റോമർ 11:33). അതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ സത്തയെ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. തിരുവെഴുത്ത് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതിനെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുകയും ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യുന്നു.

ത്രിത്വത്തിന്റെ രഹസ്യത്തെ വൈരുദ്ധ്യമായി കാണരുത്. പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതും എന്നാൽ ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയതുമായ സത്യമാണ് രഹസ്യം. എന്നാൽ വൈരുദ്ധ്യം എന്നത് ഒരേ അർത്ഥത്തിൽ ഒരേ കാര്യത്തെ ഒരേസമയം അംഗീകരിക്കുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. ദൈവം ഒരേ അർത്ഥത്തിൽ ഒരേ സമയം ഒരു വ്യക്തിയും മൂന്ന് വ്യക്തികളും ആണെന്ന് ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഏകദൈവം മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളായി നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് അത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അതിനാൽ ത്രിത്വസിദ്ധാന്തം മനുഷ്യബുദ്ധിയുടെ പരിമിതികളെ അംഗീകരിക്കുമ്പോഴും ദൈവിക വെളിപ്പാടിനോട് വിശ്വസ്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

എന്റെ അപ്പൊസ്തലിക വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം

അതുകൊണ്ട്, തിരുവെഴുത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അബ്രാഹാമിന്റെയും യിസ്ഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവമായ ഏക സത്യവും ജീവനുള്ളതുമായ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. സകലത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവും ഉറവിടവുമായ പിതാവായ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ആദിയിൽ ദൈവത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും ദൈവമായിരുന്നതുമായ, ജഡമായിത്തീർന്ന, നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിച്ച, ശരീരത്തോടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ, പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ ആരോഹണം ചെയ്ത, വീണ്ടും വരുവാനിരിക്കുന്ന നിത്യപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിയിലും വെളിപ്പാടിലും പുതുജനനത്തിലും വിശുദ്ധീകരണത്തിലും ആത്മീയ വരങ്ങളുടെ വിതരണത്തിലും സഭയുടെ ദൗത്യത്തിലും വ്യക്തിപരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ദൈവമായ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യക്തിപരമായി വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുമ്പോഴും അവർ ഏക സത്യദൈവമാണ് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ത്രിത്വം എന്ന പദത്തിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ബൈബിൾ സത്യത്തെ ഞാൻ ഏറ്റുപറയുന്നു: ഏക ദൈവം, പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായി നിത്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു—ദൈവിക സത്തയിൽ ഏകൻ, വ്യക്തിത്വത്തിൽ വ്യത്യസ്തർ, സൃഷ്ടിയിലും വീണ്ടെടുപ്പിലും വിശുദ്ധീകരണത്തിലും സകലത്തിന്റെയും പൂർത്തീകരണത്തിലും ഏകീകൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ.

അതുകൊണ്ട് എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ത്രിത്വം എന്ന പദം തന്നെയല്ല; ആ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തിന്റെ വെളിപ്പാടാണ്. തിരുവെഴുത്ത് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിലും, അപ്പൊസ്തലന്മാർ പ്രസംഗിച്ച ദൈവത്തിലും, സഭ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവത്തിലും, ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം ആശ്രയിക്കുന്ന ദൈവത്തിലും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.