നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക: തലമുറകളെ ശിഷ്യരാക്കുന്നതിനായി ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതം പുനർനിർമിക്കുക

നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക: തലമുറകളെ ശിഷ്യരാക്കുന്നതിനായി ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതം പുനർനിർമിക്കുക


(കുടുംബം, വിശ്വാസരൂപീകരണം, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തപരമായ പരിപാലനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ബൈബിൾ-ദൈവശാസ്ത്ര പഠനം)

തലമുറകളെ ശിഷ്യരാക്കുന്നതിനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ രൂപകൽപ്പനയാണ് കുടുംബം
മനുഷ്യർക്കായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ കുടുംബത്തിന് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമുണ്ട്. ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ സൃഷ്ടിവിവരണം മുതൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതവും ഉപദേശങ്ങളും, ആദിമസഭയ്ക്കുള്ള അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ നിർദേശങ്ങളും വരെ കുടുംബം മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെയും ആത്മീയ വളർച്ചയുടെയും ഒരു അടിസ്ഥാന ഘടകമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു തലമുറയിൽനിന്ന് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് വിശ്വാസം പകർന്നുനൽകുന്നതിനുള്ള പ്രധാന ഇടം കൂടിയാണ് കുടുംബം. കുടുംബം എന്നത് രക്തബന്ധങ്ങളുടെയോ ഒരു വീടിന്റെ നടത്തിപ്പിന്റെയോ മാത്രം കാര്യമല്ല. ദൈവത്തെ അറിയാനും ദൈവവചനം അനുസരിക്കാനും ദൈവഭക്തിയുള്ള സ്വഭാവം വളർത്താനും വരുംതലമുറകളെ ഒരുക്കാനുമുള്ള ദൈവദത്തമായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ് കുടുംബജീവിതത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഇന്നത്തെ കാലത്ത് കുടുംബങ്ങൾ സാംസ്കാരിക സമ്മർദങ്ങൾ, ബന്ധങ്ങളിലെ അസ്ഥിരത, തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച, ആത്മീയമായ വഴിതെറ്റൽ തുടങ്ങിയ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു. അതിനാൽ ഈ വിഷയം വളരെ പ്രസക്തമാണ്. കുടുംബത്തിന്റെ പുറമേയുള്ള ഘടന നിലനിർത്തുക എന്നത് മാത്രമല്ല സഭയുടെ ദൗത്യം. വിശ്വാസം ജീവിക്കപ്പെടുകയും പഠിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരിശീലിക്കപ്പെടുകയും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഇടമായി കുടുംബത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയാണ് സഭയുടെ ലക്ഷ്യം.
കുടുംബജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾ ദർശനം ആരംഭിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ രൂപകൽപ്പനയിൽ നിന്നാണ്. തുടർന്ന് മാതാപിതാക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം, വിശ്വാസികളുടെ വിശാലമായ സമൂഹത്തിന്റെ പങ്ക്, കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തപൂർവമായ നടത്തിപ്പ് എന്നിവയിലേക്ക് അത് വികസിക്കുന്നു. ഈ ഘടകങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതം അതിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിന് വിരുദ്ധമാണെങ്കിൽ, മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ ആത്മീയ ഉത്തരവാദിത്തം മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബം സഭയുടെ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടുനിന്നാൽ, വിശ്വാസം ഫലപ്രദമായി അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരാൻ കഴിയുകയില്ല.
അതിനാൽ ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതം പുനർനിർമിക്കുന്നതിന് സമഗ്രമായ ഒരു ദർശനം ആവശ്യമാണ്. അതായത്, കുടുംബം ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിനും ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നതിനും അടുത്ത തലമുറയെ ഒരുക്കുന്ന ഒരു ശിഷ്യത്വപരമായ അന്തരീക്ഷമായി മാറണം.

1. കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക തകർച്ച: ഇന്നത്തെ വെല്ലുവിളി മനസ്സിലാക്കുക
ഇന്നത്തെ സമൂഹം നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളികളിലൊന്നാണ് കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ തകർച്ച. സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങളിലെ മാറ്റങ്ങൾ, വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃതമായ ജീവിതരീതി, മതേതര ചിന്തകളുടെ സ്വാധീനം, തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളുടെ ദുർബലത എന്നിവ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വവും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുന്ന രീതിയെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പല കുടുംബങ്ങളിലും ആത്മീയ വളർച്ചയെക്കാൾ വിദ്യാഭ്യാസ നേട്ടങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വത്തിനും വ്യക്തിപരമായ വിജയത്തിനും സാമൂഹിക അംഗീകാരത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെടുന്നു. ഇവ സ്വതവേ തെറ്റായ കാര്യങ്ങളല്ല. എന്നാൽ ദൈവത്തെ അറിയാനും ദൈവഭക്തിയുള്ള സ്വഭാവത്തിൽ വളരാനും അടുത്ത തലമുറയെ സഹായിക്കുക എന്ന കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തെ ഇവ മാറ്റിനിർത്തുമ്പോൾ ആത്മീയമായ ദോഷം സംഭവിക്കുന്നു.
ഒരു തലമുറയുടെ ആത്മീയ അവസ്ഥ അടുത്ത തലമുറയെ എത്രമാത്രം സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്ന് ബൈബിൾ ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ന്യായാധിപന്മാർ 2:10-ൽ യോശുവയുടെ തലമുറയ്ക്കുശേഷം യഹോവയെയും അവിടുന്ന് യിസ്രായേലിനുവേണ്ടി ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളെയും അറിയാത്ത മറ്റൊരു തലമുറ എഴുന്നേറ്റുവന്നതായി നാം വായിക്കുന്നു. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നതിൽ ഉണ്ടായ പരാജയത്തിന്റെ ദുഃഖകരമായ ഫലമാണ് ഈ വാക്യം കാണിക്കുന്നത്. ഇത് വെറുമൊരു സാംസ്കാരിക മാറ്റത്തിന്റെ പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല; വിശ്വാസം പകർന്നുനൽകുന്നതിൽ ഉണ്ടായ തകർച്ചയായിരുന്നു.
എന്നാൽ സാംസ്കാരിക മാറ്റങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമായി ഭയത്തോടെയോ ഒറ്റപ്പെടലോടെയോ സമൂഹത്തോടുള്ള ശത്രുതയോടെയോ ജീവിക്കാൻ തിരുവെഴുത്ത് വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. പകരം, ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോഴും ദൈവവചനത്തോട് വിശ്വസ്തരായി നിലനിൽക്കാനാണ് അത് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത് (റോമർ 12:2). അതിനാൽ കുടുംബജീവിതം പുനർനിർമിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കേണ്ടത് ആത്മീയ നവീകരണത്തിലൂടെയും മാനസാന്തരത്തിലൂടെയും ദൈവത്തിന്റെ രൂപകൽപ്പനയോടുള്ള പുതിയ സമർപ്പണത്തിലൂടെയുമാണ്. തങ്ങളുടെ മുൻഗണനകളും ബന്ധങ്ങളും ദൈനംദിന ജീവിതവും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ക്രിസ്തീയ കുടുംബങ്ങൾ പരിശോധിക്കണം.
ബന്ധങ്ങളിൽ തകർച്ചയും ആത്മീയ അവഗണനയും മതേതര മൂല്യങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും നേരിടുന്ന കുടുംബങ്ങളെ സഹായിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും സഭയ്ക്കുണ്ട്. അത്തരം കുടുംബങ്ങൾക്ക് ബൈബിൾ ഉപദേശവും ആത്മീയ പരിപാലനവും പ്രോത്സാഹനവും പ്രായോഗിക ശിഷ്യത്വ പരിശീലനവും ആവശ്യമാണ്. കുടുംബത്തിന്റെ പുറമേയുള്ള ഘടന പുനഃസ്ഥാപിക്കുക എന്നത് മാത്രമല്ല ലക്ഷ്യം. ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയും തിരുവെഴുത്തിന്റെ സത്യവും ദൈവസ്നേഹവും ദൈനംദിന ജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഇടമായി കുടുംബത്തെ മാറ്റുകയാണ് ലക്ഷ്യം.

2. കുടുംബജീവിതത്തിനായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന രൂപകൽപ്പന: കുടുംബത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വീണ്ടെടുക്കുക
കുടുംബജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണയുടെ അടിസ്ഥാനം ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിപ്പദ്ധതിയാണ്. ഉല്പത്തി 1:26–28 അനുസരിച്ച് മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും സൃഷ്ടിയുടെമേൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പരിപാലനദൗത്യം ഏൽപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഉല്പത്തി 2:18–24 മനുഷ്യജീവിതം ബന്ധങ്ങൾക്കും കൂട്ടായ്മയ്ക്കും പ്രതിബദ്ധതയ്ക്കും പങ്കിട്ട ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയാണ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ വിവാഹവും കുടുംബവും മനുഷ്യസംസ്കാരം രൂപപ്പെടുത്തിയ സാമൂഹിക ക്രമീകരണങ്ങൾ മാത്രമല്ല. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് അവ. സ്നേഹം, വിശ്വാസം, ഉത്തരവാദിത്തം, അനുസരണം, ക്ഷമ, സേവനം എന്നിവ പഠിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രധാന ഇടങ്ങളിലൊന്നാണ് കുടുംബം. കുടുംബത്തിനുള്ളിൽ കുട്ടികൾ അധികാരത്തെയും ബന്ധങ്ങളെയും ധാർമിക ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെയും കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിലൂടെയും ശിക്ഷണത്തിലൂടെയും വിശ്വസ്തതയിലൂടെയും ത്യാഗപൂർവമായ സേവനത്തിലൂടെയും ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവസരം നേടുന്നു.
ആവർത്തനപുസ്തകം 6:4–9-ൽ ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ മക്കൾക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം ദൈവജനത്തിന് നൽകിയിരിക്കുന്നു. ദൈവവചനം കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ സാധാരണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടണം എന്നതാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പ്രധാന ആശയം.
ഈ വാക്യങ്ങൾ വിശ്വാസരൂപീകരണം ഇടയ്ക്കിടെ നടക്കുന്ന ഒരു മതപരമായ പ്രവർത്തനമല്ലെന്നും മറിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ തുടർച്ചയായ ഭാഗമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോഴും വഴിനടക്കുമ്പോഴും കിടക്കുമ്പോഴും എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കണം. അതായത്, കുടുംബത്തിന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിനുള്ളിലാണ് ആത്മീയ വളർച്ച നടക്കേണ്ടത്. കുടുംബപ്രാർത്ഥന, ബൈബിൾ വായന, ദൈവവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ, അതിന്റെ പ്രായോഗിക അനുസരണം എന്നിവയിലൂടെ കുട്ടികൾക്ക് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം കാണാനും മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയും.
പുതിയനിയമവും ഈ ആശയത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. എഫെസ്യർ 6:4-ൽ മക്കളെ കോപിപ്പിക്കാതെ കർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണത്തിലും പ്രബോധനത്തിലും വളർത്തുവാൻ പിതാക്കന്മാരോട് നിർദേശിക്കുന്നു. ഈ ഉത്തരവാദിത്തം നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നതിലോ പുറമേയുള്ള അനുസരണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിലോ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ സത്യവും സ്നേഹവും ക്ഷമയും ശിക്ഷണവും നിറഞ്ഞ ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിൽ മക്കളെ വളർത്തുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിനാൽ കുടുംബം ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഒരുമിച്ച് താമസിക്കുന്ന ഒരു ഇടം മാത്രമല്ല. ശിഷ്യത്വത്തിനായി ദൈവം നൽകിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന സാഹചര്യങ്ങളിലൊന്നാണ് കുടുംബം. കുടുംബത്തെ ആത്മീയ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ ഇടമായി കാണുമ്പോൾ, ദൈനംദിന കുടുംബജീവിതം വിശ്വാസം വളർത്തുന്നതിനും സ്വഭാവം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനും ദൈവത്തെ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിക്കാൻ മക്കളെ ഒരുക്കുന്നതിനുമുള്ള അവസരമായി മാറുന്നു.

3. ഒരു യുവജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുക: വിശ്വാസരൂപീകരണത്തിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രാഥമിക പങ്ക്
മക്കളുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കായി അവരെ പരിശീലിപ്പിക്കുക എന്നത് മാതാപിതാക്കൾക്കുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ബൈബിൾ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലൊന്നാണ്. കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും ശിഷ്യരാക്കുന്നതിലും സഭയ്ക്കും ക്രിസ്തീയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും പ്രധാന പങ്കുണ്ടെങ്കിലും, കർത്താവിനെ അറിയാനും ഭയപ്പെടാനും മക്കളെ വളർത്തേണ്ട നേരിട്ടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം തിരുവെഴുത്ത് മാതാപിതാക്കൾക്കാണ് നൽകുന്നത്. സഭ കുടുംബങ്ങളെ ഒരുക്കുകയും സഹായിക്കുകയും വേണം; എന്നാൽ മാതാപിതാക്കളുടെ ദൈനംദിന സ്വാധീനത്തിന് പകരമാകാൻ സഭയ്ക്ക് കഴിയില്ല.
ആവർത്തനപുസ്തകം 6:6–7-ൽ ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാനും മക്കൾക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ പഠിപ്പിക്കാനും ദൈവജനം കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ക്രമത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ദൈവവചനം അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് വിശ്വസ്തതയോടെ പകർന്നുനൽകുന്നതിന് മുമ്പ് മാതാപിതാക്കൾതന്നെ ആ വചനങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിക്കണം. വിശ്വാസം പകരുക എന്നത് മതപരമായ അറിവ് കൈമാറുക മാത്രമല്ല. ദൈവത്തിന്റെ സത്യത്താൽ രൂപപ്പെടുന്ന ഒരു ജീവിതത്തിലേക്ക് മക്കളെ നയിക്കുക എന്നതാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. മാതാപിതാക്കൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിലൂടെ മാത്രമല്ല, അവർ ജീവിക്കുന്ന രീതിയിലൂടെയും കുട്ടികൾ പഠിക്കുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ ക്ഷമയും വിനയവും സത്യസന്ധതയും പ്രാർത്ഥനാശീലവും സ്നേഹവും പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവർ വിശ്വസിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ജീവിക്കുന്ന മാതൃക മക്കൾക്ക് നൽകുന്നു. എന്നാൽ മാതാപിതാക്കളുടെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനവും പ്രവൃത്തികളും തമ്മിൽ നിരന്തരം വൈരുദ്ധ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ അർത്ഥവും വിശ്വാസ്യതയും മനസ്സിലാക്കാൻ കുട്ടികൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകാം. അതിനാൽ ബൈബിൾ സത്യം പഠിപ്പിക്കുകയും ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇടമായി കുടുംബം മാറണം.
കുട്ടികളുടെ പ്രായത്തിനും ഗ്രഹണശേഷിക്കും വളർച്ചയ്ക്കും അനുയോജ്യമായ രീതിയിലായിരിക്കണം ആത്മീയ പരിശീലനം. ചെറിയ കുട്ടികളെ ബൈബിൾ കഥകളിലൂടെയും പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും പാട്ടുകളിലൂടെയും ലളിതമായ അനുസരണപ്രവൃത്തികളിലൂടെയും പഠിപ്പിക്കാം. മുതിർന്ന കുട്ടികളെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും ബൈബിൾ ഉപദേശങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാനും സുവിശേഷം മനസ്സിലാക്കാനും ജീവിതത്തിലെ ബന്ധങ്ങളിലും തീരുമാനങ്ങളിലും തിരുവെഴുത്ത് പ്രയോഗിക്കാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം. അവർ വളരുന്നതിനനുസരിച്ച് മതപരമായ ശീലങ്ങൾ മാത്രം പിന്തുടരുന്നതിനു പകരം ദൈവവചനത്തിൽ അടിസ്ഥാനപ്പെട്ട വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസബോധ്യങ്ങൾ വളർത്താൻ മാതാപിതാക്കൾ സഹായിക്കണം.
കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുക എന്നതല്ല ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. പകരം, ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാനും തിരുവെഴുത്ത് മനസ്സിലാക്കാനും ദൈവഭക്തിയുള്ള സ്വഭാവം വളർത്താനും വിശ്വസ്തമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനും അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. ചോദ്യങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുകയും തിരുത്തൽ സ്നേഹത്തോടും ഉപദേശത്തോടും കൂടി നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം മാതാപിതാക്കൾ സൃഷ്ടിക്കണം. കുട്ടിയെ അവൻ നടക്കേണ്ട വഴിയിൽ അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം സദൃശവാക്യങ്ങൾ 22:6 വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബാല്യംമുതൽ തിരുവെഴുത്തുകളെക്കുറിച്ച് അറിവ് ലഭിച്ചതിന്റെ സ്വാധീനം 2 തിമൊഥെയൊസ് 3:14–15-ലും കാണാം.
അതിനാൽ വിശ്വാസം പകർന്നുനൽകുക എന്നത് ദീർഘകാല ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഇതിന് ഉദ്ദേശ്യപൂർവമായ പഠിപ്പിക്കൽ, സ്ഥിരതയുള്ള മാതൃക, ക്ഷമയോടെയുള്ള തിരുത്തൽ, ദൈവത്തിലുള്ള പ്രാർത്ഥനാപൂർവമായ ആശ്രയം എന്നിവ ആവശ്യമാണ്. മക്കൾ എങ്ങനെ ആത്മീയമായി പ്രതികരിക്കുമെന്ന് മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയില്ല. എങ്കിലും ദൈവത്തെ അറിയാനും വിശ്വാസത്തിൽ വളരാനും സഹായിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ വിശ്വസ്തതയോടെ ഒരുക്കുക എന്നത് അവരുടെ വിളിയാണ്.

4. സാമൂഹികജീവിതത്തിലെ കുടുംബം: കുടുംബങ്ങളുടെ ഒരു കുടുംബമായി വളരുക
കുടുംബം ശിഷ്യത്വത്തിന്റെ പ്രധാന ഇടമാണെങ്കിലും, കുടുംബജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾ ദർശനം സഭയിൽനിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടോ സ്വതന്ത്രമായോ നിലനിൽക്കുന്നതല്ല. പുതിയനിയമം സഭയെ ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിൽ വ്യത്യസ്ത പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വിശ്വാസികൾ ഒന്നിച്ച് ചേരുകയും ഒരു ആത്മീയ കുടുംബമായി വളരുകയും ചെയ്യുന്നു (എഫെസ്യർ 2:19–22; 1 തിമൊഥെയൊസ് 3:15). അതിനാൽ പരസ്പര പ്രോത്സാഹനം, പഠിപ്പിക്കൽ, ഉത്തരവാദിത്തബോധം, സേവനം എന്നിവയിലൂടെ ആത്മീയ വളർച്ച പ്രാപിക്കുന്ന വിശാലമായ വിശ്വാസസമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ ക്രിസ്തീയ കുടുംബങ്ങൾ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കുടുംബങ്ങളുടെ ഒരു കുടുംബം എന്ന ആശയം ഈ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഓരോ കുടുംബവും ആത്മീയമായി സ്വയംപര്യാപ്തമായ ഒരു ഘടകമായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതല്ല. വിശ്വാസം പങ്കിടുകയും ആത്മീയവരങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുകയും ഭാരങ്ങൾ പരസ്പരം വഹിക്കുകയും അടുത്ത തലമുറയെ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന വിശാലമായ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് ഓരോ കുടുംബവും. സഭ എന്നത് കുടുംബങ്ങൾ ആഴ്ചതോറും ആരാധനയ്ക്കായി ഒത്തുചേരുന്ന സ്ഥലം മാത്രമല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും ദൗത്യത്തിലും കുടുംബങ്ങൾ പങ്കാളികളാകുന്ന ഒരു സമൂഹമാണ് സഭ.
അപ്പൊ. പ്രവൃത്തികൾ 2:42–47 ആദിമവിശ്വാസികൾ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ഉപദേശം, കൂട്ടായ്മ, അപ്പം നുറുക്കൽ, പ്രാർത്ഥന എന്നിവയിൽ ഉറച്ചുനിന്നതായി കാണിക്കുന്നു. അവരുടെ കൂട്ടായ ജീവിതം ഔപചാരിക യോഗങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. വീടുകളിലേക്കും ദൈനംദിന ബന്ധങ്ങളിലേക്കും അത് വ്യാപിച്ചിരുന്നു. ഉപദേശത്തിലൂടെയും സുവിശേഷത്താൽ രൂപപ്പെട്ട സമൂഹത്തിലെ പങ്കാളിത്തത്തിലൂടെയും ക്രിസ്തീയ വളർച്ച നടക്കുന്നു എന്ന സത്യം ഈ മാതൃക വ്യക്തമാക്കുന്നു.
തീത്തൊസ് 2:1–8-ലും തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള ശിഷ്യത്വത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം കാണാം. പ്രായമുള്ള പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ദൈവഭക്തിയുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ മാതൃക കാണിക്കുകയും നല്ല കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുകയും വേണം. അതിലൂടെ ചെറുപ്പക്കാരായ വിശ്വാസികൾക്ക് വിശ്വാസത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും വളരാൻ കഴിയും. ഈ ഉത്തരവാദിത്തം സ്വന്തം മക്കളെ വളർത്തുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. യുവതലമുറയുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കും സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിനും സഹായിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായി സഭ മാറണം.
അതുകൊണ്ട് സഭകൾ മാതാപിതാക്കളെ ഒരുക്കുകയും സഹായിക്കുകയും വേണം; അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുകയല്ല വേണ്ടത്. ബൈബിൾ പഠനം, മാതാപിതാക്കൾക്കുള്ള പരിശീലനം, വിവാഹജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശം, കുടുംബശിഷ്യത്വത്തിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ, തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വളർത്താനുള്ള അവസരങ്ങൾ എന്നിവ സഭാനേതാക്കൾ ഒരുക്കണം. അതുപോലെ കുടുംബങ്ങൾ ആതിഥ്യമര്യാദ, സേവനം, പ്രാർത്ഥന, ഉദാരത, സഭയുടെ ദൗത്യത്തിലുള്ള പങ്കാളിത്തം എന്നിവയിലൂടെ സഭയുടെ ആത്മീയ ആരോഗ്യത്തിന് സംഭാവന നൽകണം.
കുടുംബവും സഭയും തമ്മിലുള്ള ഈ ബന്ധം ഇരുകൂട്ടരെയും ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ആരോഗ്യകരമായ കുടുംബങ്ങൾ സഭയുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്ക് സംഭാവന നൽകുന്നു. അതേസമയം, ആരോഗ്യകരമായ ഒരു സഭ കുടുംബങ്ങളുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയെ സഹായിക്കുന്നു. അങ്ങനെ കുടുംബങ്ങളും സഭയും ഒരുമിച്ച് വിശ്വാസം പഠിപ്പിക്കുകയും പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സമൂഹമായി മാറുന്നു.

5. നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ നടത്തുക: ആത്മീയ ഉത്തരവാദിത്തമായി കുടുംബപരിപാലനം
ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതത്തിൽ ആത്മീയ പഠിപ്പിക്കലും ബന്ധങ്ങളുടെ വളർച്ചയും മാത്രമല്ല ഉൾപ്പെടുന്നത്. കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ വിശ്വസ്തതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയുടെ പ്രധാന പ്രകടനമായി തിരുവെഴുത്ത് കാര്യസ്ഥതയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു കുടുംബം അതിന്റെ വിഭവങ്ങൾ, ബന്ധങ്ങൾ, സമയം, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ, ആത്മീയ മുൻഗണനകൾ എന്നിവ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ അധികാരത്തെയും ഉദ്ദേശ്യത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
1 തിമൊഥെയൊസ് 5:8 കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി കരുതേണ്ടതിന്റെ ഗൗരവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ പ്രായോഗിക പരിചരണം, സാമ്പത്തികമായ കരുതൽ, കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ ശ്രദ്ധ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ സദൃശവാക്യങ്ങൾ 24:3–4 ജ്ഞാനം, വിവേകം, അറിവ് എന്നിവയാൽ ഒരു ഭവനം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതായി പറയുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ നടത്തിപ്പ് ആത്മീയതയിൽനിന്ന് വേർപെട്ട ഒരു കാര്യമല്ലെന്ന് ഈ വാക്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തത ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ പ്രായോഗിക ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലും പ്രകടമാകണം.
നല്ല രീതിയിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന കുടുംബം എന്നത് സമ്പന്നമായതോ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തികഞ്ഞ രീതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നതോ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തതോ ആയ കുടുംബം എന്നല്ല. മറിച്ച്, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ ജ്ഞാനത്തോടും സത്യസന്ധതയോടും സഹകരണത്തോടും ഉത്തരവാദിത്തബോധത്തോടും കൂടി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കുടുംബമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ആരോഗ്യകരമായ സാമ്പത്തിക ശീലങ്ങൾ വളർത്തുക, പ്രയോജനകരമായ ദിനചര്യകൾ ക്രമീകരിക്കുക, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള അധ്വാനശീലം വളർത്തുക, ബൈബിൾ മുൻഗണനകൾക്ക് അനുസൃതമായി തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുക എന്നിവ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമാണ്.
ആത്മീയ കാര്യസ്ഥതയ്ക്കും ഉദ്ദേശ്യപൂർവമായ ജീവിതം ആവശ്യമാണ്. പതിവായ പ്രാർത്ഥന, തിരുവെഴുത്ത് വായന, കുടുംബസംഭാഷണങ്ങൾ, ആതിഥ്യമര്യാദ, സഭാജീവിതത്തിലെ പങ്കാളിത്തം എന്നിവയെല്ലാം സൗകര്യമുള്ളപ്പോൾ മാത്രം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളായി മാറരുത്. സ്ഥിരതയുള്ള ശീലങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത് വിശ്വാസം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ശീലങ്ങൾ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ട ഭാരമുള്ള ആചാരങ്ങളായി മാറാതെ കുടുംബത്തിന്റെ വളർച്ചയെ സഹായിക്കുന്നവയായിരിക്കണം.
ബന്ധങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും അത്രതന്നെ പ്രധാനമാണ്. സത്യസന്ധമായി ആശയവിനിമയം നടത്താനും ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും പരസ്പര ബഹുമാനം പ്രകടിപ്പിക്കാനും കുടുംബങ്ങൾ പഠിക്കണം. കൊലൊസ്സ്യർ 3:12–21 കരുണ, ദയ, താഴ്മ, സൗമ്യത, ദീർഘക്ഷമ, ക്ഷമിക്കൽ, സ്നേഹം, ക്രിസ്തുവിന്റെ കർത്തൃത്വം എന്നിവയാൽ രൂപപ്പെടുന്ന കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ ഒരു അടിസ്ഥാനരേഖ നൽകുന്നു.
അതിനാൽ കുടുംബത്തെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ നടത്തുക എന്നത് ഭരണപരമായ ഒരു ജോലി മാത്രമല്ല. അത് ശിഷ്യത്വത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്. കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വിഭവങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ദൈവവചനപ്രകാരം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, വിശ്വാസം വളർത്താനും വരുംതലമുറയിലേക്ക് പകരാനും സഹായിക്കുന്ന സ്ഥിരതയുള്ളതും ഉദ്ദേശ്യപൂർവവുമായ ഒരു അന്തരീക്ഷം അവർ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

6. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക: ബൈബിൾ ബോധ്യങ്ങളിൽനിന്ന് തലമുറകളോടുള്ള വിശ്വസ്തതയിലേക്ക്
ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം കുടുംബപാരമ്പര്യങ്ങൾ നിലനിർത്തുകയോ ഒരു പ്രത്യേക സാംസ്കാരിക വ്യക്തിത്വം സംരക്ഷിക്കുകയോ മാത്രമല്ല. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷവും അടുത്ത തലമുറകളിലേക്ക് വിശ്വസ്തതയോടെ പകർന്നുനൽകുക എന്നതാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
സങ്കീർത്തനം 78:4–7-ൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തോട് വരുംതലമുറയോട് ദൈവത്തിന്റെ മഹാപ്രവൃത്തികളെ അറിയിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു. അങ്ങനെ അവർ ദൈവത്തിൽ പ്രത്യാശവെക്കുകയും അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തികൾ മറക്കാതിരിക്കുകയും അവിടുത്തെ കൽപ്പനകൾ പ്രമാണിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിനാണ് ഇത്.
ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ഓർക്കുന്നതും അവിടുത്തെ സത്യം അറിയിക്കുന്നതും അടുത്ത തലമുറയുടെ വിശ്വാസം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഈ ഭാഗം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വിശ്വാസങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക എന്നത് മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടരാൻ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കാൾ വളരെ വലുതാണ്. സൃഷ്ടി, മനുഷ്യന്റെ വീഴ്ച, ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ, യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ പൂർത്തിയായ വീണ്ടെടുപ്പ്, തന്റെ ജനത്തിന് ദൈവം ഏൽപ്പിച്ച ദൗത്യം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ബൈബിളിന്റെ സമഗ്രമായ കഥ മനസ്സിലാക്കാൻ കുട്ടികളെ സഹായിക്കണം.
വിശ്വാസം വിശ്വസ്തതയോടെ പകർന്നുനൽകുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ മാതൃകയിലും കാണാം. 2 തിമൊഥെയൊസ് 2:2-ൽ പൗലോസ് തിമൊഥെയൊസിനോട് താൻ പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള വിശ്വസ്തരായ ആളുകളെ ഏൽപ്പിക്കാൻ നിർദേശിക്കുന്നു. ഈ നിർദേശം ക്രിസ്തീയ ഉപദേശത്തിന്റെയും നേതൃത്വത്തിന്റെയും വിശാലമായ ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ചാണെങ്കിലും, കുടുംബശിഷ്യത്വത്തിനും ഇത് ഒരു പ്രധാന തത്ത്വം നൽകുന്നു. ബൈബിൾ സത്യം വിശ്വസ്തതയോടെ സ്വീകരിക്കുകയും ജീവിക്കുകയും മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നുനൽകുകയും വേണം.
അതിനാൽ വിശ്വാസങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക എന്നത് മാതാപിതാക്കളും സഭയും വിശാലമായ ക്രിസ്തീയ സമൂഹവും പങ്കുവെക്കുന്ന തലമുറകളോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. മാതാപിതാക്കൾ കുടുംബത്തിനുള്ളിൽ വിശ്വാസം വളർത്തുന്നു. സഭ കുടുംബങ്ങളെ ഒരുക്കുകയും പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പക്വതയുള്ള വിശ്വാസികൾ ചെറുപ്പക്കാരുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കും സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിനും സഹായിക്കുന്നു. ഈ പരസ്പരബന്ധങ്ങളിലൂടെ സുവിശേഷം വെറും അറിവായി മാത്രമല്ല, ആരാധനയിലും ബന്ധങ്ങളിലും സേവനത്തിലും ദൗത്യത്തിലും പ്രകടമാകുന്ന ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസമായി നിലനിൽക്കുന്നു.
ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ളവരായി മാത്രം വളരുക എന്നതല്ല ലക്ഷ്യം. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാനും ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കാനും അവിടുത്തെ ജനത്തെ സ്നേഹിക്കാനും ദൈവത്തിന്റെ ദൗത്യത്തിൽ പങ്കാളികളാകാനും കഴിയുന്ന തലമുറകളെ വളർത്തുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. ഈ രൂപീകരണം ഒരു പരിപാടിയിലൂടെയോ ഒരു ചെറിയ കാലയളവിലെ പരിശീലനത്തിലൂടെയോ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ല. വിശ്വസ്തമായ പഠിപ്പിക്കൽ, ജീവിതത്തിലൂടെ കാണിക്കുന്ന മാതൃക, വിശ്വാസസമൂഹത്തിലെ പങ്കാളിത്തം, ദൈവകൃപയിലുള്ള ആശ്രയം എന്നിവയിലൂടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തുടരുന്ന പ്രക്രിയയാണിത്.

ഉപസംഹാരം: ദൈവത്തിന്റെ ദൗത്യത്തിനായി കുടുംബത്തെ പുനർനിർമിക്കുക
ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കും തലമുറകളെ ശിഷ്യരാക്കുന്നതിനുമുള്ള പ്രധാന ഇടമായി കുടുംബത്തെ വീണ്ടെടുക്കാൻ ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ ദർശനം സഭയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. സാംസ്കാരിക മാറ്റങ്ങൾ, ബന്ധങ്ങളിലെ അസ്ഥിരത, ആത്മീയ വഴിതെറ്റൽ എന്നിവ യഥാർത്ഥ വെല്ലുവിളികളാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ രൂപകൽപ്പന, മാതാപിതാക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം, സഭാസമൂഹം, വിശ്വസ്തമായ കാര്യസ്ഥത എന്നിവയിലൂടെ കുടുംബജീവിതം പുനർനിർമിക്കാൻ തിരുവെഴുത്ത് വ്യക്തമായ അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്ത അഞ്ചു ഘടകങ്ങളും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കുടുംബജീവിതത്തിലെ സാംസ്കാരിക തകർച്ച തിരിച്ചറിയുന്നത് നവീകരണത്തിന്റെ ആവശ്യകത മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ രൂപകൽപ്പന വീണ്ടെടുക്കുന്നത് കുടുംബബന്ധങ്ങൾക്കുള്ള ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ ഉദ്ദേശ്യപൂർവമായ ശിഷ്യത്വ പരിശീലനം മക്കളുടെ വിശ്വാസത്തെയും സ്വഭാവത്തെയും രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. സഭാജീവിതത്തിലെ പങ്കാളിത്തം ഓരോ കുടുംബത്തെയും വിശാലമായ ആത്മീയ കുടുംബവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തപൂർവമായ നടത്തിപ്പ് ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ ബൈബിൾ ബോധ്യങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
അതിനാൽ ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനം കുടുംബഘടന ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിലോ പരമ്പരാഗത മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൗത്യത്തിൽ കുടുംബത്തിന് ദൈവം നൽകിയിരിക്കുന്ന ഉദ്ദേശ്യം വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. തിരുവെഴുത്ത് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുകയും സുവിശേഷം ജീവിതത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുകയും ബന്ധങ്ങൾ കൃപയാൽ രൂപപ്പെടുകയും യേശുവിനെ വിശ്വസ്തതയോടെ അനുഗമിക്കാൻ കുട്ടികൾ ഒരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഇടങ്ങളായി കുടുംബങ്ങൾ മാറണം.
ഈ പ്രക്രിയയെ സഹായിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് സഭയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ദൈവജനത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലും ദൗത്യത്തിലും സജീവമായി പങ്കാളികളാകുന്ന കുടുംബങ്ങളായി ഓരോ ഭവനത്തെയും ഒരുക്കണം. കുടുംബങ്ങളും സഭകളും ഈ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക എന്നത് ഒരു തലമുറയിൽ ഒതുങ്ങാത്ത, തുടർച്ചയായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടായ സമർപ്പണമായി മാറുന്നു.
അവസാനമായി, നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുക എന്നത് തലമുറകളോടുള്ള വിശ്വസ്തമായ ശിഷ്യത്വത്തിനുള്ള ആഹ്വാനമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സത്യം വാക്കുകളിൽ മാത്രം സംരക്ഷിക്കപ്പെടാതെ ജീവിതത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുകയും അടുത്ത തലമുറകൾക്ക് വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറപ്പെടുകയും യേശുക്രിസ്തുവിനോടും അവിടുത്തെ ദൗത്യത്തോടുമുള്ള തുടർച്ചയായ സമർപ്പണത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കുടുംബങ്ങളും വിശ്വാസസമൂഹങ്ങളും കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ഇത് ക്രിസ്തീയ മാതാപിതാക്കളെയും സഭകളെയും വെല്ലുവിളിക്കുന്നു.
-- ടോം --
8340475630 

Comments

Popular posts from this blog

𝐓𝐡𝐞 𝐂𝐡𝐮𝐫𝐜𝐡 𝐇𝐚𝐬 𝐋𝐞𝐚𝐝𝐞𝐫𝐬, 𝐁𝐮𝐭 𝐖𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐀𝐫𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐀𝐩𝐨𝐬𝐭𝐥𝐞𝐬?

𝐓𝐡𝐞 𝐋𝐨𝐬𝐭 𝐑𝐞𝐬𝐩𝐨𝐧𝐬𝐢𝐛𝐢𝐥𝐢𝐭𝐲 𝐨𝐟 𝐅𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐡𝐨𝐨𝐝 𝐓𝐨𝐝𝐚𝐲: 𝐑𝐞𝐜𝐨𝐯𝐞𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐁𝐢𝐛𝐥𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐕𝐨𝐜𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐨𝐟 𝐅𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐬 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐅𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲, 𝐂𝐡𝐮𝐫𝐜𝐡, 𝐚𝐧𝐝 𝐒𝐨𝐜𝐢𝐞𝐭𝐲

𝐑𝐞𝐥𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐚𝐥 𝐄𝐯𝐚𝐧𝐠𝐞𝐥𝐢𝐬𝐦 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐍𝐞𝐰 𝐓𝐞𝐬𝐭𝐚𝐦𝐞𝐧𝐭: 𝐀 𝐓𝐡𝐞𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐃𝐞𝐟𝐞𝐧𝐬𝐞 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐌𝐢𝐬𝐬𝐢𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐑𝐞𝐟𝐥𝐞𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐈𝐧𝐝𝐢𝐚𝐧 𝐂𝐨𝐧𝐭𝐞𝐱𝐭