ക്രിസ്തുവും തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളും: 1 പത്രോസ് 3:19–20-ന്റെ ബൈബിൾ അധിഷ്ഠിത പഠനം

ക്രിസ്തുവും തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളും: 1 പത്രോസ് 3:19–20-ന്റെ ബൈബിൾ അധിഷ്ഠിത പഠനം

സംഗ്രഹം

1 പത്രോസ് 3:18–20 പുതിയ നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായ ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ക്രിസ്തു “ജഡത്തിൽ മരണശിക്ഷ അനുഭവിച്ചു, ആത്മാവിൽ ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടു” എന്നും “തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളോടു പ്രസംഗിച്ചു” എന്നും പത്രോസ് പറയുന്നു. ഈ ആത്മാക്കളെ നോഹയുടെ കാലത്ത് ദൈവത്തോട് അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചവരുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് പല വ്യാഖ്യാനങ്ങളുണ്ട്. ചിലർ ക്രിസ്തു നോഹയിലൂടെ അന്നത്തെ ജനങ്ങളോട് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയതായി കരുതുന്നു. ചിലർ ക്രിസ്തു കലഹിച്ച ആത്മീയ ശക്തികളുടെ മുമ്പിൽ തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചതായി കരുതുന്നു. ചിലർ മരിച്ച മനുഷ്യരോടാണ് ക്രിസ്തു പ്രസംഗിച്ചതെന്ന് കരുതുന്നു. മറ്റുചിലർ പഴയനിയമത്തിലെ വിശ്വാസികൾക്ക് ക്രിസ്തു തന്റെ പൂർത്തിയായ രക്ഷയെ പ്രഖ്യാപിച്ചതായി വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ മരണം, ന്യായവിധി, രക്ഷ, പുനരുത്ഥാനം, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള മുഴുവൻ ബൈബിളിന്റെ പഠനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ ഭാഗം മരണത്തിനു ശേഷം രക്ഷയുടെ രണ്ടാമത്തെ അവസരം വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്നും ഈ ആത്മാക്കൾ പഴയനിയമത്തിലെ വിശ്വാസികളാണെന്നും വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ലെന്നും ഈ പഠനം കാണിക്കുന്നു. പത്രോസിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയം, അവന്റെ പരമാധികാരം, അവന്റെ മഹത്വീകരണം എന്നിവ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും കഷ്ടത അനുഭവിക്കുന്ന വിശ്വാസികളെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. ആത്മാക്കളുടെ കൃത്യമായ തിരിച്ചറിയൽ സംബന്ധിച്ച് വ്യാഖ്യാനപരമായ വിനയം ആവശ്യമാണ്.

പ്രധാന പദങ്ങൾ

1 പത്രോസ് 3:19–20; തടവിലുള്ള ആത്മാക്കൾ; നോഹ; ഉല്പത്തി 6; ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇറക്കം; പുനരുത്ഥാനം; മരണാനന്തരാവസ്ഥ; പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾ; ആത്മീയ ശക്തികൾ; അന്തിമ ന്യായവിധി; ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനം.

ആമുഖം

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണവും പുനരുത്ഥാനവും ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണ്. “തിരുവെഴുത്തുകൾക്കനുസരിച്ച് നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കായി അവൻ മരിച്ചു,” അടക്കപ്പെട്ടു, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, അനേകർക്ക് പ്രത്യക്ഷനായി (1 കൊരിന്ത്യർ 15:3–8). അവന്റെ പുനരുത്ഥാനം മരണംമേൽ അവന്റെ വിജയം തെളിയിക്കുകയും അവൻ കർത്താവും ക്രിസ്തുവുമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു (പ്രവൃത്തികൾ 2:24–36). പുനരുത്ഥാനത്തിനു ശേഷം ഏകദേശം നാല്പത് ദിവസം ശിഷ്യന്മാർക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ശേഷം അവൻ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്തു (പ്രവൃത്തികൾ 1:3, 9–11).

എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിനും പുനരുത്ഥാനത്തിനും ഇടയിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് പുതിയ നിയമത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു. അതിൽ 1 പത്രോസ് 3:18–20 ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. ക്രിസ്തു ജഡത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും ആത്മാവിൽ ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ശേഷം “തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളോടു പ്രസംഗിച്ചു” എന്നും അവർ നോഹയുടെ കാലത്ത് അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചവരാണെന്നും പത്രോസ് പറയുന്നു.

ഈ ആത്മാക്കൾ ആരായിരുന്നു? അവർ എവിടെയായിരുന്നു? ക്രിസ്തു അവരോട് എന്താണ് പ്രഖ്യാപിച്ചത്? കഷ്ടത അനുഭവിക്കുന്ന വിശ്വാസികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ പത്രോസ് ഈ സംഭവം എന്തുകൊണ്ടാണ് പരാമർശിച്ചത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള വാക്യത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഒരു വലിയ ഉപദേശം നിർമ്മിച്ച് ഉത്തരം നൽകാൻ പാടില്ല. ആദ്യം അതിന്റെ സന്ദർഭം നോക്കണം. പിന്നീട് പഴയനിയമ പശ്ചാത്തലം പരിശോധിക്കുകയും പുതിയനിയമത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുകയും വേണം. ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പറയുന്നതും നമ്മുടെ theological inference-ഉം തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സൂക്ഷിക്കണം. മുഴുവൻ ദൈവവചനവും വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കണം.

1 പത്രോസ് 3:18–22-ന്റെ സന്ദർഭവും ലക്ഷ്യവും

തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ എതിർപ്പും കഷ്ടതയും അനുഭവിക്കുന്ന വിശ്വാസികൾക്കാണ് പത്രോസ് എഴുതുന്നത്. നീതിക്കുവേണ്ടി കഷ്ടം അനുഭവിച്ചാലും അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണെന്ന് അവൻ പറയുന്നു (1 പത്രോസ് 3:13–14). ക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവായി ഹൃദയത്തിൽ വിശുദ്ധനാക്കി, തങ്ങളുടെ പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നവർക്ക് മറുപടി നൽകാൻ അവർ സന്നദ്ധരായിരിക്കണം (3:15–16). തുടർന്ന് ക്രിസ്തു തന്നെ ഉദാഹരണമായി വരുന്നു: “നീതിമാൻ അനീതിമാന്മാർക്കുവേണ്ടി ഒരിക്കൽ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം കഷ്ടപ്പെട്ടു; നമ്മെ ദൈവത്തിങ്കലേക്കു കൊണ്ടുവരേണ്ടതിനായിരുന്നു” (3:18).

അതുകൊണ്ട് പത്രോസിന്റെ ചിന്ത കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് വിജയത്തിലേക്കും, മരണത്തിൽ നിന്ന് ജീവനിലേക്കും, അപമാനത്തിൽ നിന്ന് മഹത്വത്തിലേക്കും നീങ്ങുന്നു. ക്രിസ്തു അന്യായമായി കഷ്ടപ്പെട്ടു, എന്നാൽ അവന്റെ കഷ്ടത പരാജയമായിരുന്നില്ല. അവൻ ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അവസാനം ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടു. ഭാഗത്തിന്റെ അവസാനം ദൂതന്മാരും അധികാരങ്ങളും ശക്തികളും അവനു കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു (3:22).

അതിനാൽ “തടവിലുള്ള ആത്മാക്കൾ” ആരാണെന്ന ചോദ്യം പത്രോസിന്റെ പ്രധാന സന്ദേശത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കരുത്. അവൻ മരണാനന്തരലോകത്തിന്റെ ഒരു പൂർണ്ണ ഭൂപടം നൽകുകയല്ല. മറിച്ച് ക്രിസ്തു ജയിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന്റെ അധികാരം പരമമാണ്, അവനുവേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്ന വിശ്വാസികൾ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നതാണ് പ്രധാന സന്ദേശം.

തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ

ആദ്യത്തെ വ്യാഖ്യാനം അനുസരിച്ച്, പ്രളയത്തിനു മുമ്പ് നോഹയിലൂടെ ക്രിസ്തു അന്നത്തെ ജനങ്ങളോട് ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. ഇപ്പോൾ “തടവിലുള്ള ആത്മാക്കൾ” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ നോഹയുടെ കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരാണ്. അവർ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് നിരസിക്കുകയും പിന്നീട് ദൈവിക ന്യായവിധിയിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. 2 പത്രോസ് 2:5 നോഹയെ നീതിയുടെ പ്രസംഗകനായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഉല്പത്തി 6:5–13-ൽ ആ കാലത്തെ മനുഷ്യരുടെ വലിയ ദുഷ്ടതയും വിവരിക്കുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിന് മരണാനന്തര രക്ഷയുടെ രണ്ടാമത്തെ അവസരം ആവശ്യമില്ല. എന്നാൽ 1 പത്രോസ് 3-ലെ ഭാഷ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണവും പുനരുത്ഥാനവും കഴിഞ്ഞുള്ള സംഭവമായി തോന്നുന്നതിനാൽ, ക്രിസ്തു നോഹയുടെ കാലത്ത് ആത്മാവിലൂടെ മുമ്പേ പ്രവർത്തിച്ചു എന്ന കാര്യം ഈ വ്യാഖ്യാനം വിശദീകരിക്കേണ്ടിവരും.

രണ്ടാമത്തെ വ്യാഖ്യാനം ഈ ആത്മാക്കൾ നോഹയുടെ കാലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കലഹിച്ച ആത്മീയ ശക്തികളാണെന്ന് കരുതുന്നു. ഉല്പത്തി 6:1–4, യൂദാ 6, 2 പത്രോസ് 2:4–5 എന്നിവയുമായി ഈ വ്യാഖ്യാനം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പാപം ചെയ്ത ദൂതന്മാരെയും നോഹയുടെ കാലത്തെയും 2 പത്രോസ് ദൈവിക ന്യായവിധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒന്നിച്ചു പരാമർശിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ചും യൂദാ പറയുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ക്രിസ്തു അവർക്ക് രക്ഷയുടെ അവസരം നൽകുകയല്ല ചെയ്തത്; മറിച്ച് തന്റെ വിജയവും അധികാരവും പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു. 1 പത്രോസ് 3:22-നോടും ഇത് നന്നായി ബന്ധപ്പെടുന്നു, കാരണം ദൂതന്മാരും അധികാരങ്ങളും ശക്തികളും ക്രിസ്തുവിന് കീഴിലാണ്.

എന്നാൽ ഇതിനെ യാതൊരു ചോദ്യവുമില്ലാത്ത അന്തിമ ഉപദേശമായി കാണരുത്. ഉല്പത്തി 6:1–4 “ദൈവപുത്രന്മാർ” തീർച്ചയായും ദൂതന്മാരാണെന്നും അവർ മനുഷ്യസ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിച്ചുവെന്നും നേരിട്ട് പറയുന്നില്ല. ഈ ഭാഗത്തിന് പല വ്യാഖ്യാനങ്ങളുണ്ട്. ചിലർ അവരെ സ്വർഗീയ ജീവികളായി കാണുന്നു; ചിലർ ശേത്തിന്റെ വംശമായി കാണുന്നു; ചിലർ ശക്തരായ മനുഷ്യ ഭരണാധികാരികളായി കാണുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൂതന്മാർ വിവാഹം കഴിക്കുകയില്ലെന്ന് യേശു പറഞ്ഞതും പരിഗണിക്കണം (മത്തായി 22:30; മാർക്കോസ് 12:25). ആ വാക്ക് മാത്രം ഉല്പത്തി 6-ന്റെ മുഴുവൻ പ്രശ്നം തീർക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അത് അവഗണിക്കാനും പാടില്ല.

മൂന്നാമത്തെ വ്യാഖ്യാനം അനുസരിച്ച്, മരിച്ച മനുഷ്യരോട് ക്രിസ്തു എന്തോ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇതിലും വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. ചിലർ അവർക്കു രക്ഷയുടെ അവസരം നൽകിയെന്ന് പറയുന്നു. മറ്റുചിലർ അവൻ തന്റെ വിജയമോ ന്യായവിധിയോ പ്രഖ്യാപിച്ചതായി കരുതുന്നു. ഇവിടെ വളരെ ശ്രദ്ധ വേണം. 1 പത്രോസ് 3:19 മരിച്ചവർക്ക് വീണ്ടും മാനസാന്തരപ്പെടാനും രക്ഷിക്കപ്പെടാനും അവസരം ലഭിച്ചു എന്ന് പറയുന്നില്ല. ക്രിസ്തു അവരോട് “പ്രസംഗിച്ചു” അല്ലെങ്കിൽ “പ്രഖ്യാപിച്ചു” എന്ന് മാത്രമാണ് പറയുന്നത്. അതിനാൽ മരണാനന്തര രക്ഷയുടെ രണ്ടാമത്തെ അവസരത്തിന് ഈ വാക്യം തെളിവായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. എബ്രായർ 9:27 മനുഷ്യന്റെ മരണത്തിനും അതിനു ശേഷമുള്ള ന്യായവിധിക്കും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. പുതിയ നിയമം ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തോടുള്ള പ്രതികരണത്തിന്റെ അടിയന്തരതയും പഠിപ്പിക്കുന്നു (2 കൊരിന്ത്യർ 6:2; എബ്രായർ 3:7–15).

നാലാമത്തെ വ്യാഖ്യാനം അനുസരിച്ച്, മിശിഹായെ പ്രതീക്ഷിച്ച് മരിച്ച പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾക്ക് ക്രിസ്തു തന്റെ പൂർത്തിയായ രക്ഷയെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. എബ്രായർ 9:15 ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം ആദ്യനിയമകാലത്ത് ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്കും മോചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണെന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നു. എബ്രായർ 11 പഴയകാല വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതായി പറയുന്നു. എന്നാൽ ഇതിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, അവിടെയുള്ള പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾക്ക് സുവിശേഷം പ്രഖ്യാപിച്ച് അവരെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി എന്ന് സ്വതന്ത്രമായി തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ല. 1 പത്രോസ് 3:19 ആ ആത്മാക്കളെ അബ്രാഹാം, യിസ്ഹാക്ക്, യാക്കോബ്, മോശെ, ദാവീദ് തുടങ്ങിയവരായി തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. അതിനാൽ ഇത് ഒരു theological possibility ആയി ചർച്ച ചെയ്യാം; എന്നാൽ ഉറപ്പായ ബൈബിൾ ഉപദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കരുത്.

ഉല്പത്തി 6-നും ഈ ആത്മാക്കളുടെ തിരിച്ചറിയലും

1 പത്രോസ് 3:19 പലപ്പോഴും ഉല്പത്തി 6:1–4-നോട് ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ “ദൈവപുത്രന്മാർ” മനുഷ്യരുടെ പുത്രിമാരെ കണ്ടു അവരെ ഭാര്യമാരാക്കി എന്ന വിവരണം കാണാം. ഇവർ ആരാണെന്ന ചോദ്യം വളരെക്കാലമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടുവരുന്നു.

ഒരു വ്യാഖ്യാനം അവരെ സ്വർഗീയ ജീവികളായി കാണുന്നു. മറ്റൊന്ന് ശേത്തിന്റെ വംശമായി കാണുന്നു. മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം ശക്തരായ മനുഷ്യ ഭരണാധികാരികളായി കാണുന്നു. ഉല്പത്തി തന്നെ ഈ പദത്തിന്റെ വ്യക്തമായ നിർവചനം നൽകുന്നില്ല.

അതിനാൽ ഉല്പത്തി 6-ന്റെ ഒരു വിവാദ വ്യാഖ്യാനം ആദ്യം തന്നെ ശരിയാണെന്ന് കരുതി 1 പത്രോസ് 3 വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് ശരിയായ രീതിയല്ല. ഉല്പത്തി 6 മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചാണെങ്കിൽ നോഹയിലൂടെ ക്രിസ്തു പ്രസംഗിച്ചുവെന്ന വ്യാഖ്യാനം കൂടുതൽ യോജിച്ചേക്കാം. അതിൽ കലഹിച്ച ആത്മീയ ശക്തികളെക്കുറിച്ചാണെങ്കിൽ ക്രിസ്തു അവരുടെ മുമ്പിൽ തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചുവെന്ന വ്യാഖ്യാനം കൂടുതൽ ശക്തമാകും.

ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും വീഴ്ചയ്ക്കു മുമ്പ് മക്കൾ ജനിച്ചിരുന്നുവെന്നും അവർ അമരന്മാരായിരുന്നുവെന്നും പറയുന്നതിനും ബൈബിൾ വ്യക്തമായ തെളിവ് നൽകുന്നില്ല. വീഴ്ചയ്ക്കു മുമ്പ് അവർക്ക് മക്കൾ ജനിച്ചുവെന്ന് ഉല്പത്തി പറയുന്നില്ല. പാപത്തിന്റെ ഫലമായി മരണം മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു എന്നതാണ് വ്യക്തമായ ബൈബിൾ പഠനം (ഉല്പത്തി 2:17; 3:19; റോമർ 5:12). അതിനപ്പുറം പ്രത്യേകമായ ഒരു മനുഷ്യവിഭജനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് അനുമാനമായിരിക്കും.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇറക്കം, പറുദീസ, പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾ

1 പത്രോസ് 3:19 പലപ്പോഴും എഫെസ്യർ 4:8–10, ലൂക്കോസ് 23:43, പ്രവൃത്തികൾ 2:27–31 തുടങ്ങിയ വാക്യങ്ങളുമായി ചേർത്ത് ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ സ്ഥലത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിശദമായ ഉപദേശം രൂപപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

എഫെസ്യർ 4:8–10 ക്രിസ്തു ഇറങ്ങുകയും പിന്നീട് ഉയരുകയും ചെയ്തതായി പറയുന്നു. ചിലർ അത് മരിച്ചവരുടെ സ്ഥലത്തേക്കുള്ള ഇറക്കമായി കാണുന്നു; മറ്റുചിലർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്കുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അവതാരമായി കാണുന്നു. ഈ ഭാഗം ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയവും മഹത്വവും വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൻ പാതാളത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഭാഗത്തേക്ക് പോയി പഴയനിയമ വിശ്വാസികളെ അവിടെ നിന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി എന്ന് അത് നേരിട്ട് പറയുന്നില്ല.

ലൂക്കോസ് 23:43-ൽ യേശു പശ്ചാത്തപിച്ച കുറ്റവാളിയോട് “ഇന്ന് നീ എന്നോടുകൂടെ പറുദീസയിൽ ഇരിക്കും” എന്ന് പറയുന്നു. ഇത് ആ വ്യക്തിക്കുള്ള യേശുവിന്റെ ഉറപ്പായ വാഗ്ദാനമാണ്. എന്നാൽ ഇത് മരണാനന്തരാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള സമ്പൂർണ്ണ theological description അല്ല. “പറുദീസ” എന്ന ഒരു വാക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മുഴുവൻ മരണാനന്തരശാസ്ത്രം നിർമ്മിക്കരുത്.

ആ കുറ്റവാളി തന്റെ കുറ്റം സമ്മതിച്ചു, യേശുവിന്റെ നിർദോഷിത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവന്റെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് യേശുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു (ലൂക്കോസ് 23:40–42). അതിൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനേക്കാൾ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസം കാണാം. എന്നാൽ അവൻ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ മുഴുവൻ theological doctrine വിശദീകരിച്ചതായി ലൂക്കോസ് പറയുന്നില്ല. അതിനാൽ വചനത്തിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു വിശദമായ confession അവന്റെ വായിൽ ഇടരുത്. അതേ സമയം, പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ എല്ലാ theological വശങ്ങളും വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ അവന്റെ വിശ്വാസം യഥാർത്ഥമല്ലെന്നും പറയരുത്.

പഴയനിയമ വിശ്വാസികളെക്കുറിച്ചും ഇതേ ജാഗ്രത വേണം. അവരുടെ അന്തിമ രക്ഷയും ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിലാണ് ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. എബ്രായർ 9:15 അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ പ്രത്യേക സ്ഥലത്തേക്ക് ഇറങ്ങി അവരോട് രക്ഷ പ്രഖ്യാപിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി എന്ന് ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ല.

മരണാനന്തരാവസ്ഥയും അന്തിമ പുനരുത്ഥാനവും

മരണത്തിനു ശേഷമുള്ള ഇടക്കാലാവസ്ഥയും അന്തിമ പുനരുത്ഥാനവും ഒന്നായി കാണുന്നതും ഒരു പ്രധാന വ്യാഖ്യാന പിശകാണ്.

ബൈബിൾ ഭാവിയിലെ പുനരുത്ഥാനം വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. കല്ലറകളിലുള്ള എല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് പുറത്തുവരുന്ന ഒരു സമയം വരുമെന്ന് യേശു പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ 5:28–29). ക്രിസ്തു മരിച്ചവരിൽ ആദ്യഫലമാണെന്നും അവനുള്ളവർ അവന്റെ വരവിൽ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുമെന്നും പൗലോസ് പറയുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 15:20–23). 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 4:13–17-ലും കർത്താവിന്റെ വരവിൽ മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ബൈബിളിലെ അന്തിമ പ്രത്യാശ ആത്മാവ് മാത്രം ജീവിക്കുന്നതല്ല; പുനരുത്ഥാനം, ന്യായവിധി, മരണത്തിന്റെ പരാജയം, പുതിയ സൃഷ്ടി എന്നിവയാണ്. വെളിപ്പാട് 20 അന്തിമ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചും വെളിപ്പാട് 21–22 പുതിയ സൃഷ്ടിയെയും ദൈവം തന്റെ ജനങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കുന്നതിനെയും കുറിച്ചും പറയുന്നു.

അതിനാൽ മരണത്തിനും പുനരുത്ഥാനത്തിനും ഇടയിലെ അവസ്ഥയെ അന്തിമ അവസ്ഥയായി കാണരുത്. ക്രിസ്തീയ പ്രത്യാശയുടെ അന്തിമ ലക്ഷ്യം ശരീരത്തിന്റെ പുനരുത്ഥാനവും ദൈവത്തിന്റെ പുതിയ സൃഷ്ടിയുമാണ്.

പത്രോസ് നോഹയെ എന്തുകൊണ്ട് പരാമർശിച്ചു?

നോഹയെ പരാമർശിച്ചതിന്റെ pastoral ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. പത്രോസിന്റെ വായനക്കാർ ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസം കാരണം കഷ്ടത അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. നീതിക്കുവേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്നത് ദൈവം അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നതിന്റെ തെളിവല്ലെന്ന് അവരെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു പത്രോസ്.

നോഹ ഒരു നല്ല ഉദാഹരണമാണ്. ദുഷ്ടമായ ഒരു സമൂഹത്തിനിടയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അവൻ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിൽ വിശ്വസിച്ചു. പിന്നീട് ന്യായവിധിയുടെ നടുവിൽ ദൈവം അവനെ സംരക്ഷിച്ചു. ഭൂരിപക്ഷം അവന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിലും അവരുടെ നിരസനം ദൈവവചനത്തെ അസാധുവാക്കിയില്ല.

അതുപോലെ പത്രോസിന്റെ വായനക്കാർക്കും ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ എണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ എതിർപ്പ് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. അവരുടെ പ്രത്യാശ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അല്ല, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റും മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിലാണ്.

അതിനാൽ ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ചലനം ഇങ്ങനെ കാണാം: ക്രിസ്തു കഷ്ടപ്പെട്ടു, ദൈവം അവനെ ഉയർത്തി, അവൻ പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തു, സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ആത്മീയ ശക്തികളും അവന്റെ കീഴിലാണ്. നോഹയുടെ കഥ ദൈവിക ന്യായവിധിയുടെ ഉറപ്പും, നോഹയുടെ സംരക്ഷണം ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷിക്കുന്ന ശക്തിയും, ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമ വിജയവും കാണിക്കുന്നു.

വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഒഴിവാക്കേണ്ട തെറ്റുകൾ

ഈ ഭാഗത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അപകടം ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള വാക്യത്തിന്റെ അനിശ്ചിത വ്യാഖ്യാനത്തെ ഉറപ്പായ doctrine ആക്കുന്നതാണ്.

ഒന്നാമതായി, “പറുദീസ” എന്ന ഒരു വാക്കിനെ ആശ്രയിച്ച് മുഴുവൻ മരണാനന്തരശാസ്ത്രം നിർമ്മിക്കരുത്. തിരുവെഴുത്തിന്റെ മുഴുവൻ പഠനം കാണണം.

രണ്ടാമതായി, Sheol, Hades, Paradise, Abraham's bosom, Heaven, Gehenna, Lake of Fire എന്നിവയെല്ലാം സന്ദർഭം നോക്കാതെ ഒരേ അർത്ഥമുള്ളവയായി കാണരുത്.

മൂന്നാമതായി, 1 പത്രോസ് 3:19-ലെ “പ്രസംഗിച്ചു” എന്നത് നിർബന്ധമായും “രക്ഷയുടെ അവസരം നൽകി” എന്നർത്ഥമല്ല. അത് ഒരു പ്രഖ്യാപനമോ വിജയത്തിന്റെ അറിയിപ്പോ ആയിരിക്കാം.

നാലാമതായി, ഈ വാക്യം മരണാനന്തര രക്ഷയുടെ രണ്ടാമത്തെ അവസരത്തിന് തെളിവായി ഉപയോഗിക്കരുത്. ആ ആത്മാക്കൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു, വിശ്വസിച്ചു, രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് വാക്യം പറയുന്നില്ല.

അഞ്ചാമതായി, ഈ ആത്മാക്കൾ പഴയനിയമ വിശ്വാസികളാണെന്നും വ്യക്തമായി തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ആറാമതായി, ഉല്പത്തി 6-ലെ “ദൈവപുത്രന്മാരുടെ” തിരിച്ചറിയൽ ചർച്ച ചെയ്യാതെ ഉറപ്പായ സത്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കരുത്.

ഏഴാമതായി, ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കണം. മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങൾ യഹൂദർ അറിഞ്ഞിരുന്നു, എന്നാൽ അറിവ് മാത്രം അവരെ രക്ഷിച്ചില്ല. അതേസമയം, ഒരാൾക്ക് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസമുണ്ടാകാൻ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ മുഴുവൻ academic theology അറിയേണ്ടതില്ല.

അവസാനം, പത്രോസിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തിന്റെ വിശദമായ ഭൂപടം നൽകുക എന്നതല്ലെന്ന് ഓർക്കണം. അവൻ പറയുന്നത് ക്രിസ്തു വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് കഷ്ടതയിലും പ്രത്യാശയോടെ നിലനിൽക്കാം എന്നതാണ്.

മുഴുവൻ ബൈബിളിന്റെ വെളിച്ചത്തിലുള്ള ഏകോപിതമായ നിഗമനം

ഈ വചനങ്ങളെല്ലാം ഒരുമിച്ച് കാണുമ്പോൾ ബൈബിളിന്റെ ഒരു ഏകോപിതമായ ചിത്രം ലഭിക്കുന്നു. പഴയനിയമത്തിലെ രക്ഷാചരിത്രം മുഴുവനും മിശിഹായിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്. പഴയനിയമത്തിലെ വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ അവരുടെ അന്തിമ രക്ഷയുടെ അടിസ്ഥാനം ക്രിസ്തു പിന്നീട് പൂർത്തിയാക്കിയ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു. എബ്രായർ 9:15 ഇത് വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്നു.

യേശുക്രിസ്തു പാപങ്ങൾക്കായി മരിച്ചു, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടു. അവന്റെ പുനരുത്ഥാനം മരണത്തിന്മേലുള്ള നിർണ്ണായക വിജയവും ഭാവിയിലെ വിശ്വാസികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ഉറപ്പുമാണ് (1 കൊരിന്ത്യർ 15:20–26).

1 പത്രോസ് 3:19–20 “തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളെ” പരാമർശിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവർ പഴയനിയമ വിശ്വാസികളാണെന്നും മരണാനന്തര സുവിശേഷപ്രഘോഷണം അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടാമത്തെ രക്ഷാവസരം ഉണ്ടെന്നും അത് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.

ഉല്പത്തി 6 മനുഷ്യരുടെ ദുഷ്ടതയെക്കുറിച്ചാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാൽ നോഹയിലൂടെ ക്രിസ്തു പ്രസംഗിച്ചുവെന്ന വ്യാഖ്യാനം കൂടുതൽ യോജിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ അവിടെ കലഹിച്ച ആത്മീയ ശക്തികളെക്കുറിച്ചാണെന്ന് കരുതിയാൽ, ക്രിസ്തു അവരുടെ മുമ്പിൽ തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചുവെന്ന വ്യാഖ്യാനം കൂടുതൽ ശക്തമാകും.

പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾക്ക് ക്രിസ്തു പൂർത്തിയായ രക്ഷ പ്രഖ്യാപിച്ചു എന്ന ആശയം എബ്രായർ 9:15-നോട് theological ആയി യോജിക്കാം. എന്നാൽ 1 പത്രോസ് 3:19 ആ ആത്മാക്കൾ പഴയനിയമ വിശ്വാസികളാണെന്ന് പറയുന്നില്ല.

അതുപോലെ, കുറ്റവാളിക്ക് നൽകിയ “പറുദീസ” വാഗ്ദാനം ഉറപ്പുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ആ ഒരു വാക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മരണാനന്തരാവസ്ഥയുടെ മുഴുവൻ ക്രമവും നിർണ്ണയിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ബൈബിളിന്റെ അന്തിമ പ്രത്യാശ വ്യക്തമാണ്: ക്രിസ്തു വീണ്ടും വരും, മരിച്ചവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും, ന്യായവിധി നടക്കും, മരണം പരാജയപ്പെടും, ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതി പുതിയ സൃഷ്ടിയിൽ പൂർണ്ണമാകും. അതിനാൽ മരണാനന്തര ഇടക്കാലാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ ഈ പ്രധാന സത്യങ്ങളെ മറയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.

ഉപസംഹാരം

1 പത്രോസ് 3:19–20 ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുമാനങ്ങളെ ഉറപ്പായ doctrine ആക്കാനുള്ള അവകാശം നമുക്ക് നൽകുന്നില്ല. ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പ്രധാന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്. ക്രിസ്തു പാപങ്ങൾക്കായി കഷ്ടപ്പെട്ടു, ദൈവം അവനെ ഉയിർപ്പിച്ചു, അവൻ തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ആത്മീയ ശക്തികളും അവന്റെ കീഴിലാണ്. അതിനാൽ നീതിക്കുവേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്ന വിശ്വാസികൾ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.

ക്രിസ്തു നോഹയിലൂടെ പ്രസംഗിച്ചു എന്നത് ഗൗരവമായി പരിഗണിക്കാവുന്ന ഒരു വ്യാഖ്യാനമാണ്. കലഹിച്ച ആത്മീയ ശക്തികളുടെ മുമ്പിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചു എന്ന വ്യാഖ്യാനത്തിനും ശക്തമായ ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനമുണ്ട്, പ്രത്യേകിച്ച് യൂദാ 6, 2 പത്രോസ് 2:4–5 എന്നിവ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ. മരിച്ച മനുഷ്യരോട് പ്രസംഗിച്ചു എന്ന വ്യാഖ്യാനം മരണാനന്തര രക്ഷയുടെ രണ്ടാമത്തെ അവസരത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായി വേർതിരിക്കണം. പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾക്ക് പൂർത്തിയായ രക്ഷ പ്രഖ്യാപിച്ചു എന്ന ആശയം theological ആയി ആകർഷകമാണ്, എന്നാൽ 1 പത്രോസ് 3:19 അത് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.

അതിനാൽ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതവും ബൈബിളിനോട് യോജിച്ചതുമായ സമീപനം ഇതാണ്: ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയം ഉറപ്പോടെ സ്വീകരിക്കുകയും, എന്നാൽ “തടവിലുള്ള ആത്മാക്കൾ” ആരാണെന്നും ക്രിസ്തു അവരോട് എന്താണ് പ്രഖ്യാപിച്ചതെന്നും സംബന്ധിച്ച് വിനയത്തോടെ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുക.

നമ്മുടെ hermeneutical principle ലളിതമായിരിക്കണം: ബൈബിൾ വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്നിടത്ത് നാം ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ സംസാരിക്കണം; വ്യത്യസ്തമായ സാധുവായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഉള്ളിടത്ത് സൂക്ഷ്മമായി ചിന്തിക്കണം; ബൈബിൾ മൗനം പാലിക്കുന്നിടത്ത് നമ്മുടെ അനുമാനത്തെ ദൈവവചനമാക്കരുത്.

ഇങ്ങനെ 1 പത്രോസ് 3:19–20 മുഴുവൻ ബൈബിളിന്റെ കഥയുമായി വിരോധിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് അതിന്റെ വലിയ കഥയിൽ ഒരു സ്ഥാനമെടുക്കുന്നു: നോഹയുടെ കാലത്ത് ന്യായവിധി നടത്തിയ ദൈവം തന്നെയാണ് തന്റെ ജനത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവം; കഷ്ടം അനുഭവിച്ച ക്രിസ്തുവിന് തന്നെയാണ് ദൈവം വിജയം നൽകിയിരിക്കുന്നത്; മരിച്ച ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തു എല്ലാ ശക്തികൾക്കും മുകളിലാണ്; ഒടുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുഴുവൻ രക്ഷാപദ്ധതിയും അവൻ പൂർത്തിയാക്കും.